Vanaf de ferry zijn we door Jutland, langs de het Kattegat, richting Århus gereden. Onderweg zijn er prachtige plaatsen aan het water om te recreëren en te overnachten. 



Richting Århus.

Aarhus of Århus is een havenstad aan de noordoostkust van Jutland, het vasteland van Denemarken. Het is de op een na grootste stad van het land. De stad behoort tot de regio Midden-Jutland. Tot 2007 was het de hoofdstad van de provincie Århus.

Er is veel te zien in deze stad. We hebben deze stad al eens aangedaan en toen Den Gamble By bezocht. Zeer de moeite waard.
Aanleiding was de voorgenomen sloop van het in 1908 in onbruik geraakte Burgemeestershuis (Borgmestergård) van Aarhus, dat gebouwd was in renaissancestijl (1597). In de jaren daarop verwierf het museum nog diverse met sloop bedreigde gebouwen uit een twintigtal gemeenten die over heel Denemarken verspreid lagen.

Wel hebben we het ARoS Århus Kunstmuseum bezocht. Altijd weer zeer de moeite waard. Het is een museum voor moderne en hedendaagse kunst in het centrum van Århus en is met 17.700 m² een van de grootste musea van Noord-Europa.

Van hel tot hemel

Het thema van de verdiepingen in ARoS is de reis van de hel naar de hemel. Dit is gebaseerd op “The Divine Comedy” van Dante.

De goddelijke komedie (La Divina Commedia) is een epos van de Florentijnse dichter Dante Alighieri, geschreven in het eerste kwart van de 14e eeuw. Het behoort tot de erkende meesterwerken van de westerse literatuur, en tot de grootste culturele prestaties van de middeleeuwen.

Dante beschrijft in de Komedie zijn imaginaire reis door de drie rijken van het hiernamaals: hel, louteringsberg (vagevuur) en hemel. Hij is zowel auctor (auteur) als actor (acteur) in zijn eigen gedicht, dat lange tijd Il Dante genoemd werd. Hij werd op zijn reis vergezeld door de dichter Vergilius tot aan de hemelpoort van waaraf Beatrice hem verder zal gidsen tot voor God.

Op de ondergrondse verdieping vind je de hel, die bestaat uit ‘de 9 ruimtes’. Het is er donker en onheilspellend. Een andere ruimte bestaat compleet uit spiegels. Als je naar beneden kijkt, zie je oneindige ruimte. Hetzelfde geldt als je naar boven kijkt. Dit is de symbolisering van de oneindigheid van de hel.
 

De hemel

De cirkel bovenop het gebouw, ook wel ‘de regenboog’ genoemd, is de hemel. In de cirkel kun je rondjes blijven lopen en daarmee symboliseert de cirkel het oneindige. Van buitenaf zie je verschillende kleuren glas, maar als je in de cirkel staat, lijkt het glas ‘normaal’ te zijn, al krijgt de stad wel een kleurenfilter à la Instagram. In het donker wordt de cirkel verlicht, waardoor hij fungeert als navigatiepunt in de stad.

The Boy

Een groot sculptuur van een angstig in elkaar gedoken jongen. Als hij niet zo groot was, zou je kunnen stellen dat hij levensecht lijkt. Hij is vijf meter hoog en weegt vijfhonderd kilo. De kunstenaar die de jongen maakte, is de Australiër Ron Mueck. Hij werkte acht maanden aan het beeld van siliconen en glasvezel, met als voorbeeld een veertig centimeter hoog model van klei.

  

ARoS Århus.  Kunstmuseum, de hemel, het atrium, Petra in de spiegelzaal (samen met Boy) en kunst.

Regelmatig volgen we dé toeristische route, de Margrieten route, met een lengte van maar liefst 3700 kilometer. Hierdoor weten we zeker dat we over de mooiste wegen van Denemarken rijden.

Via Funen, grenzend aan de Kleine - en Grote Belt,  reizen we door naar Seeland. Na de brug naar Seeland, bezoeken we eerst Trelleborg (museum).

Het museum Trelleborg, ook bekend als de Vikingburcht Trelleborg, is een oudheidkundig openluchtmuseum. In het naastgelegen museum worden de archeologische vondsten tentoongesteld.



Het museum Trelleborg.

Als eerste rijzen we naar Møn, een Deens eiland van 218 km² in de Oostzee tussen Seeland en Falster. Het eiland is over land te bereiken via twee bruggen: de Koningin Alexandrinebrug en de Farø-bruggen.

We willen de kliffen van Møn bezoeken en worden Møns Klint genoemd. Over een lengte van acht kilometer eindigen de bossen van Møn met krijtrotsen in de Oostzee. Deze krijtrotsen vormen Møns Klint. De rotsen bereiken op hun hoogste punt een hoogte van 143 meter. Het kiezelstrand is bereikbaar via een aantal steile trappen, ieder met enkele honderden treden. Het strand betreden is best link, want regelmatig breken er grote stukken krijtrots af en verdwijnen in de zee.
We parkeren bij het GeoCenter, nemen de trap naar beneden (ca. 500 treden) en komen zo aan bij Møns Klint. We zijn linksaf gegaan langs de krijtrotsen gewandeld  tot de volgende trap (ca. 1,2 km op aangelegde keien). Daarna volgt een wandeling van 1,2 km door het bos over de kliffen terug naar het GeoCenter.



Møns Klint. Trappen af, langs de kliffen.

We bezoeken ook nog even Knuthenborg. We gaan niet wandelen, geen aapjes kijken en niet het dino park in, maar gaan lekker in de camper rondrijden en naast de giraffen, zebra's en meer lunchen. Toch een schitterende picknickplaats?
Het is het grootste landgoed van Denemarken, het grootste safaripark van Noord-Europa, de grootste natuurspeelplaats van Denemarken. Het dierenpark van 400 hectare heeft onder andere een bos vol aapjes, een tijgerpark, een grote volière en een bomentuin. Maar het ging ons dus om het safaripark, hier  vind je de meest exotische dieren. Giraffes, neushoorns, zebra’s, kamelen en meer.



Knuthenborg.


Ook heeft Denemarken, hoe kan het ook anders, een  openluchtmuseum Middelaldercentret, op de Oost-Deense eilanden waar de Middeleeuwen tot leven komen. Zodra je hier binnenstapt, ben je omringd door koopmannen, handwerkers en ridders uit 1408.

Je kunt heerlijk rondlopen door een prachtig nagebouwde Middeleeuwse stad en kun je verschillende shows bezichtigen. We hebben een riddertoernooi bekeken, er zijn verschillende werkplaatsen of je kunt met pijl en boog schieten op de schietbaan.

Ook werd de slingerarm gedemonstreerd. Het is een middeleeuws artillerie wapen. Slingerarmen waren bedoeld om projectielen mee tegen of over vestingmuren te schieten. Ook werd dit wapen gebruikt om karkassen van aan ziekten overleden dieren of mensen over de vijandige muren te slingeren. Dit met de hoop om de waterput te vergiftigen en ziekten zoals pest te verspreiden bij de belegerden. Ten slotte was de aanwezigheid van het wapen voldoende om de vijand schrik aan te jagen. De installatie van een dergelijk werptuig voor een burcht werkte bovendien als psychologische dreiging: de vijand was soms zo onder de indruk dat deze spontaan de witte vlag hees.



Middelaldercentret.

Na al dit moois zijn we de volgende dag rustig aan naar de ferry gereden om terug te keren naar Duitsland.
In Duitsland gaan we Lübeck nog bezoeken.